Takk til Norsk Kulturminnefond!

Søknaden min til Kulturminnefondet vart innvilga! Veldig kjekt! Eg tar det som ein klapp på skuldra frå fondet, og ei stadfesting på at det eg gjer med Sarahuset er rett. Og ikkje minst at eg samarbeider med gode fagfolk i dette prosjektet :-)

Eg har søkt om midlar til restaurering av huset utvendig, og til tilbakeføring av interiør når det gjeld fargar, tapetar og dekor.

Tildelinga skal gå spesifikt til desse tiltaka. Midlane vert heller ikkje utbetalte utan at eg brukar dobbelt så mykje av eigne midlar som det eg får frå Kulturminnefondet. Fondet gir nemlig vanlegvis tilskot på 30% av kostnaden, eigendelen blir dermed 70%. Så dette vert eit stort løft, og tilskotet er sjølvsagt veldig, veldig kjærkome.

Informasjon om korleis du søkjer og kva krav som vert  stilte finn du på kulturminnefondet.no . Listene over tildelingar ligg også på nettsida.

Sett av god tid til ein eventuell søknad, det er nemlig veldig tidkrevjande. Fondet vil ha gjennomtenkte søknader, og mykje og detaljert dokumentasjon både når det gjeld fortid og framtid. Sjølv for meg, som kan påberope meg godt med «skjema-erfaring», vart tålmodet sett på alvorleg prøve :-)

Jippi!!

To steg fram

Endeleg har eg kome så langt at dei første veggane har fått ny tapet! Ein milepæl, og svært oppmuntrande for en litt sliten bygningsvernar.

Eg var budd på at kombinasjonen av stormønstra tapet og særdeles skeivt hus ville bli ei utfordring.

Og det blei det.

Det tok meg ein heil dag å tapetsere to små veggar. Hjørnet var den største utfordringa, og let seg ikkje løyse før eg juksa – ikkje berre litt, men faktisk ganske mykje...  Når veggane er skeive både loddrett og vassrett, blir tapetsering ganske interessant!

Det er sett opp 6 mm gipsplater på dei veggane som skal tapetserast, underlaget er derfor slett og fint. Dei gamle tapetlaga er konserverte under gipsplatene, i tilfelle framtidige generasjonar får lyst til å grave i historia. Men gipsplatene er tilpassa veggane og ikkje omvendt, dermed er all sjarmen i form av «skeivt og skakt» intakt. På denne måten endrar eg huset minst mogleg. Men det er ikkje til å legge skjul på at det blei både stygge ord og tenners gnissel dei timane eg brukte for å få tapeten på veggen.

Lærdom: restaurering er nok enklare ved bruk av små- og helst uregelmessig mønstra tapet :-)

Men resultatet vart bra, tross alt. Spesielt på litt avstand…

Her skal det bli spiseplass. Når golvlister og kvite vinduslister kjem på plass, blir dette bra!

Tapeten er frå Borås sin Falsterbo-kolleksjon som har utgangspunkt i historiske tapet funne i Sverige, men i modernisert utføring.

Eg er veldig glad i gammaldagse papirtapetar og kjem i stor grad til å bruke dei «ordentlege» historiske tapetane som finns, td frå Norsk Arv og Lim & Handtryck, men ein får driste seg til ein liten miks :-D

Golvet skal malast. Enn så lenge er det gøymt under papp og plater.

Hipp hurra for flinke snikkarar!

Før påske var Kåre Løvoll & co innom Sarahuset igjen, og gjett om dei har sett positive spor etter seg.

I nesten alle rom har det vore opningar i golv og/eller tak på grunn av ulike rør som har blitt flytta på gjennom tidene. Hola er no nydeleg reparerte :-)

Reparasjon i kjøkkengolvet:

Ferdig reparert

Før reparasjon

Og her er stovetaket før og etter:

Før

Etter

Litt maling no så blir det perfekt. Gjett om eg er fornøgd!

God påske!

Hurra for Sprossa!

Biletet er kopiert frå fortidsminneforeningen.no

Fortidsminneforeningen.no fortel at Else Sprossa Rønnevig skal på Norgesturne i april, mai og juni:

"Fra 8. april drar Else Rønnevig alias Sprossa ut på sin landsdekkende turne i samarbeid med Fortidsminneforeningen. På 40 steder skal hun holde foredrag og fortelle hvor viktig det er å ta vare på gamle hus.

Else Rønnevig kjører landet rundt og driver med opplysningsarbeid om bygningsvern og bakeovner.Hun er en utrolig energisk dame på 75 år som blir ikke trøtt av å fortelle om det hun brenner for. "Mange har en forkjærlighet for gamle hus, men samtidig har vi de siste 50 år sluttet å ta vare på mangt og mye. Med plast, sement og husmorvinduer kom troen på at materialene er vedlikeholdsfrie, og vi kom ut av tradisjonen. Mange nye produkter er ikke gode for gamle hus", sier Sprossa.Og hvis det ikke fins de produktene som trengs, så vegrer Else seg ikke for å sørge for at de lages. Hun står bak tapetserien "Norsk arv" og har også satt i produskjon bakerovnsdører.Sprossa står bak en rekke med ustillinger om bygningsvern, har mottatt en drøss med priser for innsatsen sin og har hittil skrevet 10 bøker, vi gleder oss til de to nyeste som hun lanserer under turen."

Hurra for ei energisk dame som har gjort og gjer ein kjempejobb når det gjeld bygningsvern!

Reiseruta hennar finn de her:
http://www.fortidsminneforeningen.no/item/414-fortidsminneforeningens-reiserute-med-sprossa

Elle, melle...

Tapetjakt igjen, eg leitar etter dei rette tapetane til spiseplassen og den eine stova. Ein kjekk del av jobben!

Vanskelig å velje…

Massevis å velge i, her er berre ein del av det denne butikken kan tilby. Men eg har altså bestemt meg for å bruke tapetar som både er tidsrette og rette til huset, så då avgrensar utvalget seg.

Likevel nok å bla igjennom og kose seg med :-)

Tankegangen bak

I daglegtale vert det brukt veldig mange ulike ord i samband med å sette i stand ein bygning. Bevaring, konservering, rehabilitering, renovering, reparasjon, restaurering, utbetring, vedlikehald…

Det er ikkje så lett å vite kva som tyder kva, og kva som eigentleg er tenkt gjort når desse ulike omgrepa vert brukte om eit prosjekt.

På nettsidene til Riksantikvaren finns ei eiga liste med forklaring på ulike ord. Dei mest aktuelle for arbeidet med Sarahuset er desse:

Istandsetjing

Reparasjonsarbeid for å få ein bygning, del av ein bygning eller eit anna objekt opp på eit ordinært vedlikehaldsnivå, slik at berre vanleg vedlikehald vil vere nødvendig seinare.

Ei antikvarisk istandsetjing inneber at reparasjonen blir basert på bruk av materiale og teknikkar tilpassa bygningen eller anlegget sin eigenart.

Restaurering

Restaurering tyder å heilt eller delvis tilbakeføre ein bygning eller gjenstand til ein tidlegare tilstand.

Ved restaurering må ein velje kva tidspunkt kulturminnet skal tilbakeførast til. Det kan vere slik det var då det vart laga eller oppført, slik det var på eit seinare tidspunkt eller ein kombinasjon av ulike stadium.

Målsettinga med Sarahuset er å tilbakeføre huset til nokonlunde slik det såg ut dei første åra, og at det vert brukt materialar og teknikkar som på den tida. For meg handlar det då om å bytte ut delar kun der det er heilt nødvendig, og erstatte desse med kopiar av det gamle. Til dømes i rom der tapeten er øydelagd og linoljemalinga dekka med moderne maling, skal tapet og maling fornyast med tidsrette materialar. Det einaste som blir fjerna frå huset er ein del bygningselement  som er blitt tilførte dei seinaste tiåra.

I praksis er det vanskeleg og dyrt å tilbakeføre eit heilt hus. Og kanskje er det heller ikkje nødvendig? Nokre av roma er nokonlunde brukbare slik dei står, dei får eg heller gjere ein jobb med sidan. Så ei viss blanding av tidsepokar blir det, i alle fall for ein periode. Det har definitivt sin sjarm det også, og det er artig å kunne sjå at huset har vore gjennom ei utvikling.

Å gjere så lite som råd er eit kinderegg. Då bevarer eg mest mogleg av sjarmen og historia, og det gjer godt for budsjettet.

Genialt for ein sunnmøring!

Tapeten som er planlagt brukt på eine stova.
På biletet under viser den grå tapeten som er den opphavelege tapeten i dette rommet.