torsdag 8. juni 2017

Når ein har hellet med seg

 
Den kjensla!

Når ein er ute på farten i heilt anna ærend, og speil ein har leita etter i lang, lang tid plutseleg berre står der. I heilt rett storleik, og til ein særs hyggelig pris.

Speglane er av nyare dato, men har den fargen og patinaen eg har ønska meg. Den eine kunne hengast rett på veggen i gangen, den andre skal få sin plass i bestestova.

Ein god dag!



 

tirsdag 30. mai 2017

Å ta vare på det gamle

Å ta vare på det gamle betyr at man verner om viktige tradisjoner som binder folk sammen. Det er som et museum som formidler kunnskap som kan være nyttig for oss.

Å ta vare på gamle tradisjoner, handler om å ta vare på fellesskap, våre røtter og identitet. Det utvider vår kunnskap og forståelse av fortiden, og gir oss opplevelser som bidrar til tilhørighet. Spor andre har etterlatt seg, kan hjelpe oss å tolke vår egen tid, ta gode valg og bidra til å forme fremtiden.

Å kjenne sine røtter gir et mennneske en identitet. Å kjennes seg selv, styrker et menneskes selvtillit og trygghet.


Luuk Westerhof
Familien 11/17



søndag 7. mai 2017

Gøy med spennpapp!

Veggpappen eg kjøpte frå Gysinge i Sverige har blitt liggande ei stund, for å seie det mildt. Men når påskeferien no kom vart det på tide å leite fram den store og tunge rullen. Målsettinga: fornye veggane på det eine soverommet i Sarahuset, og samstundes ta vare på eit felt med gammal tapet.

Saman med pappen kjøpte eg pappstrimlar og stifter til å feste pappen med, og papir til remser som ein dekkjer skøytane med. Tapetklister treng ein også.

Papp og det som høyrer til
 
Gysinge har ein grei informasjon på nettet om korleis ein set opp pappen. 
 Dei tilrår å sette opp spennpapp frå vindauga og innover i rommet, så eg jobba på den måten. I praksis vart det ein vegg per dag, fordi dette viste seg å vere arbeid som tok tid!

Eg starta med kne-veggen i rommet. Han er ein liten meter høg, og virka dermed mest handterleg. Det gjekk greitt, men knea mine var litt såre på slutten av dagen 😊

Kne-veggen i før-utgåve

Spennpappen er ikkje så tjukk, men relativt stiv i tørr tilstand. Første operasjon var å skjere passelege lengder til veggen som skulle dekkast.
Eg valde å ikkje demontere taklister og golvlister - klok av skade når det gjeld klippspikar! Eg skar derfor lengdene med noko overmål (og rein-skar etter at pappen var ferdig stifta på veggen). Lengdene måtte så bløytast med vatn, og deretter ligge og trekke. Eg smurde lengdene med vatn ved hjelp av ein stor malarkost, rulla dei saman og pakka dei i plast. Slik låg dei over natta.

Pappen er ferdig smurt med vatn på begge sider, og skal no ligge og trekkje.

Neste dag rulla eg pappen forsiktig ut. Etter ei natt i bløyt var han mjuk og føyeleg å jobbe med. Lengdene skulle så festast på veggen med nokre få stiftar, før dei vart festa med pappstrimlar og stift.
Strimlane måtte trekke nokre minutt i vatn, og deretter stifta eg pappkantane til veggen ved hjelp av pappstrimlane. Det skal stiftast med ca 5 cm mellomrom, så det blei mykje hamring!

Første høgda er koma på veggen!           

  
... ferdig stifta...
Høgde nummer to er sett opp...
Dette gikk fint!

Rettleiinga til Gysinge sa ingenting om korleis det var smartast å ta seg rundt hjørne, vindauge og dører. Så her var det berre å improvisere etter beste evne…

Til slutt skal skøytane dekkast med to lag papirstrimlar av ulik breidde. Dette var den mest plundrete delen av arbeidet. Den inste strimmelen skulle bløytast i vatn, og den ytste og breiaste smørast med tapetlim (limvatn) og settast utanpå. Her blei det ein del søl, og eg streva med å få strimlane til å feste skikkeleg til pappen. Alt skal også gjerast medan pappen er fuktig, og sjølv om eg hadde lite varme på i rommet vart dette det mest utfordrande punktet for ein papp-amatør.
Eg tilstår at eg etter kvart juksa litt med moderne tapetlim…

Papistrimlane som skal dekkje skøytane er under oppsetting. Denne jobben vart ikke heilt vellykka, så her må eg ta om att delar av strimlane.

Spennpappen er bulkete så lenge han er fuktig, sjølv om ein stryk han ut etter beste evne under oppsettinga. Men det magiske skjer! Etter kvart som pappen tørkar trekkjer han seg meir og meir saman. Til slutt står pappen stram og fin på veggen, og er klar for maling eller tapetsering. Gjer ein grundig forarbeid på veggen får ein dermed ein glatt og fin vegg. Tømmerveggane i Sarahuset er ujamne, og slike plassar vil naturlegvis skeivheitene vise gjennom. Men veggane vart definitivt som nye likevel, og eg er så langt særs fornøgd med resultatet.

Pappen er ferdig oppsett, men det står framleis igjen å dekkje stiftane.

Det endelege resultatet får eg først når eg får maling eller tapet på pappen, så det gjenstår å sjå.

Elles gjekk det veldig fint å gjere denne jobben aleine, sjølv om det vil vere meir effektivt å vere to personar, særleg når lange lengder skal settast opp.
Så det er berre å sette i gang, folkens! Det var ikkje så vanskeleg, men tok tid.

Eg brukte rundt 1000 stift i dette rommet. Det må ein vel kunne kalle ei grei treningsøkt 😄


 

onsdag 15. februar 2017

Ny pakke

frå Gysinge i Sverige ☺ Berre MÅTTE ha eit par »dørmatter» (forskrape) i støypejarn, laga etter ein modell frå rundt 1850.
Veg sine15 kg, eit smykke til trappa!


Er dei fine: JA
Blei dette dyrt: Ehem…
Er eg fornøgd: Jaa!



lørdag 21. januar 2017

Utvendig maling

Første del av 2016 stod i stor grad i det utvendige arbeidet sitt teikn. Reparasjon av kledning og vindauge tok snikkarane seg av. Men så skulle det malast, og det var min jobb. Eigeninnsats må til skal eg kome i mål med dette prosjektet. Maling av ytterveggane tok mykje tid, og var eit anstrengande kapittel, men det vart fint når toppstrøket kom på!

Øvste delen av veggen er ferdig mala

Arbeidet med kledninga blei gjort på nyåret. Når det blei varmare i veret tok eg fatt i arbeidet med å få overflatebehandla veggane utvendig. Det var lenge sidan siste malingsstrøk og tydeleg for alle at det var på tide å leite fram skrape og malarkost.

Dei siste gongane huset har vore mala har det vore brukt dekkbeis, og når eg tok over huset var eg svært usikker på om det ville la seg gjere å male på nytt med linoljemaling. Men etter å ha konferert med ein malar med kompetanse på linoljemaling, blei det klart at eg kunne senke skuldrane. Linoljemaling bit på det meste, men det er viktig å vere nøye med både forarbeid, påføring og kva tid ein malar.

Eg bestemte meg for å ta ein vegg i gongen og gjere denne heilt ferdig, så slapp eg å flytte stillaset mange gonger rundt huset. Det finns nok meir effektive metodar :-) Utfordringa var at med så malingsslitte veggar som Sarahuset hadde, måtte eg ha tre strøk med linoljemaling. I tillegg må det vere tørt vèr når ein skal male, og det må det ha vore i fleire dagar fordi veggane må naturligvis vere heilt tørre. Sola må ikkje stå på den veggen som skal malast når ein held på, og tørketida per strøk er fleire dagar… Ikkje enkelt å få mala med linoljemaling i vestlandsk ‘sommar’-ver!

Jobben starta med å skrape grundig, og så vaska eg veggen med vanleg husvask. Sarahuset står på ein trafikkert plass, og asfaltstøvet låg i tjukke lag oppetter veggane. Det viste seg fort at den vanlege metoden med å spraye på husvask, vente nokre minutt og så spyle av med hageslange, fungerte dårlig. Trafikkstøvet satt framleis fast som eit seigt, svart belegg.
Eg enda opp med å bruke vaskesvamp, av den typen ein brukar på kjøkkenet, og skrubba kvar cm av kledninga med husvask. Dette var effektivt for å få treverket reint, men det tok si tid. Når så kledninga fikk tørka, og eg trudde at det endeleg var klart for maling, viste det seg å ha losna så mykje maling at veggen måtte skrapast på nytt. Pjuh!

Skrapa og vaska - og skrapa ein gong til

Men omsider var grunnarbeidet gjort, og det var klart for maling. Fordelen med å bruke stillas var at eg kunne kle veggen inn med presenning, og slik halde regnet ute. Trygt står ein også :-)

Første strøket var eit grunningsstrøk, der eg brukte fortynna maling og grunna dei malingsfrie partia av kledningsborda. Til strøk nummer to bruke eg ufortynna maling, og flekka igjen på dei delane som hadde vore fri for maling. Til slutt eit toppstrøk over det heile, og veggen stod fram «ny» og fin.

Men det er som kjent fire veggar på eit hus, pluss eit påbygg i mitt tilfelle. Og sommaren 2016 var ikkje den store vermessig sett. Eg har derfor framleis ein del malingsarbeid igjen utvendig. Kombinasjonen av lang tørketid og mykje regnver gjorde det tungt å kome rundt.
Så når sommaren nærmar seg på nytt er det berre å brette opp ermane, då skal malingsarbeidet fullførast!

Eg valde i denne omgang å framleis male kvitt. For oss i familien er dette den ‘rette’ fargen, sidan vi ikkje har sett huset anna enn kvitt.
Men på gamle bilete ser kledninga litt mørkare ut, og listene er i ein kontrastfarge. Når eg starta å skrape veggane, fann eg ein lys gulaktig farge. Og på listene har eg skrapa fram ein mørk brun-raud farge. Så neste gong det er behov for maling er det også tid for å vurdere fargeforandring, då basert på ei skikkelig fargetrapp.

Spor etter gamle fargar

Ute som inne har eg brukt linoljemaling av den gammaldagse typen. Eg har halde meg til det svenske merket Ottosson, og er veldig nøgd med det.
Ottosson har gode rettleiingar liggande på nettet.
Det er også veldig god hjelp å få hos forhandlaren på Vigra, bedrifta Dør- og vindusvern AS. Flinke folk!

Linoljemaling er lett å påføre og stryke ut, og gir ikkje ubehag pga løysemiddel eller sterk lukt. Dei ferdig mala overflatene blir kjempefine.
På den negative sida er som nemnt tørketida, som fører til ein del praktiske problem. I tillegg er det håplaust å gjere reine penslane, så eg må tilstå at det har vore mykje bruk og kast på det området. Ikkje så bra…

Ferdig resultat. Knotten likte også den nymala veggen.


lørdag 31. desember 2016

Godt nytt år!

Eg ønskjer alle eit godt og framgangsrikt restaureringsår i 2017.
Ikkje gløym å ha det kjekt undervegs!