Tak skal malast, og då gjeld det å
finne rette fargen! Taka i Sarahuset er stort sett lyse frå før, men alderen
har gjort fargane noko ubestemmelege. Det er litt variasjon frå rom til rom,
frå kvitt/lysegrått til lys beigeaktig og lys oker.
Eg tok utgangspunkt i kvite tak. Og
så veit alle som er opptatt av interiør at det finns ganske mange «kvite» fargar…
Den første fargen eg prøvde,
zink-kvitt, er skinande kvit, og virka nesten kunstig kvit når eg prøvemala. Heilt feil i forhold til romet. Farge nr to, kitt-kvit, såg flott ut så lenge
han var i spannet, men taket vart gulaktig og ikkje slik eg ønska det.
 |
| Prøvemaling. Kitt-kvit lengst til venstre, zink-kvitt der lampen heng, elles original farge. Litt dårleg farge-gjengiving på bildet. |
Farge nr tre, lysgrå, var eg litt
bekymra for skulle virke for mørk. Men den gjorde susen! To tak er no
ferdigmala. Taka ser kvite ut, har ein litt elegant touch, og fargen kler
huset. Det blir spennande å sjå om det blir like vellykka i resten av huset,
lyset i eit rom har som kjent mykje å seie for korleis ein oppfattar fargane. Eg
kryssar fingrane!
 |
| Ferdigmala tak i lys grått. Linoljemaling er veldig blank i starten, men vert mattare i løpet av få veker. |
Og ein ting er sikkert: å male bjelketak tar lenger tid enn ein skulle tru!
Lampen på biletet vart i si tid laga av farmor.
Er det dette som vert kalla ein skjørtelampe, mon tru?
