Draumen
for arbeidet med Sarahuset er å sette huset i stand på ein slik måte at oldemor
Sara ville ha kjent seg igjen. Samtidig må det bli eit hus som er godt å leve i
for oss som skal bo der i framtida. Sarahuset skal ikkje vere eit museum,
men håpet er at fortida skal bli vakkert synleg i den nye utgåva av huset.
Det er artig å bla seg forsiktig bakover i tapetlag og
fargelag, og avdekke huset si interiørhistorie. Og ikkje minst sjå om ein kan
finne ting som kan takast fram i dagen
på nytt.
For sjå kva som kan dukke opp: Når dørlistene vart tatt ned i
det minste kjøkkenet vart ei lita stripe med mala tømmer avdekka. Etter litt
nærare undersøking var det ingen tvil, veggplatene måtte ofrast. Ein flott
tømmervegg med gråbrun maling kom til syne under dei litt anonyme platene. Til
og med med spor etter gamle hyller! Gull!
 |
| Den som hadde hatt dei gamle hyllene som har hengt på veggen… |
